نه تو می مانی و نه اندوه
و نه هیچیک از مردم این آبادی...
به حباب نگران لب یک رود قسم،
و به کوتاهی آن لحظه شادی که گذشت،
غصه هم می گذرد،
آنچنانی که فقط خاطره ای خواهد ماند...
لحظه ها عریانند.
به تن لحظه خود، جامه اندوه مپوشان هرگز

 

دلنوشت : سلام دوستان شرمنده که نمیتونم به وبلاگتون سر بزنم چند روزی بود عجیب سرم درد میکرد رفتم پیش دکتر بعد از معاینه گفت به خاطر چشمات هستش که سر درد گرفتی این بود که به توصیه پزشک یه مدت پشت رایانه ( کامپیوتر ) نشینم تا چشمام استراحت کنه وگرنه عینکی میشم که منم اصلا تحمل عینک رو ندارم خلاصه از دوستان حسابی عذر خواهی میکنم و در طول مدت استراحت پزشکی فقط میام و خیلی سریع یه آپ میکنم و مرخص میشم تا کمتر به این جعبه جادو خیره بشم