حدیث در مورد مریض
پيامبر صلىاللهعليهوآله :
عائِدُ المَريضِ يَخوضُ فِى البَرَكَةِ فَاِذا جَلَسَ انغَمَسَ فيها؛
عيادت كننده بيمار، در بركت فرو مىرود و چون نزد بيمار بنشيند، در آن غوطهور مىشود.كنزالفوائد، ج 1، ص 178
امام على عليه السلام :
اَلمُريبُ اَبَدا عَليلٌ؛آدم بدبين، هميشه بيمار است.
غررالحكم، ح 839
امام على عليه السلام :
اَلحَسَدُ لايَجلِبُ إِلاّ مَضَرَّةً وَغَيظا يوهِنُ قَلبَكَ وَيَمرِضُ جِسمَكَ؛
حسادت نتيجهاى جز زيان و ناراحتى كه دلت را سست و تنت را بيمار مىگرداند به بار نمىآورد.بحارالأنوار، ج73، ص256، ح29
امام على عليهالسلام :
إنَّ الْمُؤْمِنَ إذا أَصابَهُ السُّقْمُ ثُمَّ أَعْفاهُ اللّهُ مِنهُ كانَ كَفّارَةً لِما مَضى مِن ذُنُوبِهِ و مَوْعِظَةً لَهُ فِيما يَستَقْبِلُ، وَ إِنَّ الْمُنافِقَ إذا مَرِضَ ثُمَّ اُعفِي كانَ كَالْبَعيرِ، عَقَلَهُ أهلُهُ ثُمَّ أَرْسَلُوهُ فَلَم يَدْرِ لِمَ عَقَلُوهُ و لِمَ أَرسَلُوهُ؛
هرگاه مؤمن بيمار شود سپس خداوند شفايش دهد، آن بيمارى كفّاره گناهان گذشته و پندى براى آينده اوست و منافق هرگاه مريض شود سپس سلامت يابد، مانند شترى است كه صاحبش او را بسته است و سپس رهايش كردهاند او نمىداند براى چه او را بستهاند و براى چه رهايش كردهاند.
كنزالعمّال، ح 6686
پيامبر صلىاللهعليهوآله :
مَنْ قَلَّ طَعْمُهُ صَحَّ بَدَنُهُ وَ مَنْ كَثُرَ طَعْمُهُ سَقُمَ بَدَنُهُ وَ قَسا قَلْبُهُ؛
هر كس كم بخورد، سالم مىماند و هر كس زياد بخورد تنش بيمار مىشود و قساوت قلب پيدا مىكند.
نهج الفصاحه، ح 2292
برگشت به آرشیو کامل احادیث به تفکیک حروف الفبا

بیا تا برایت بگویم